|
|
|
|
is being described as the worst in decades, with the prime minister calling it a national crisis. Nearly 270 people have been killed in heavy monsoon rains, floods and mudslides since July, authorities have said. More than 700,000 homes have been destroyed or damaged.
|
|
|
|
|
| เก็บของไม่ทัน ระดับน้ำสูงเกินคาด...
เช้าวันที่ 12 กันยายน ผมเดินทางกลับประเทศไทย...อ.โจ ถามด้วยความเป็นห่วงว่า จะเข้าบ้านดอนเมืองดีกว่าไหม?... เพราะไม่อยากให้อาจารย์ลำบากทั้งกายและใจถ้าเข้าไปเห็นสภาพที่ศูนย์ FARA คลอง9... ผมตอบทันทีว่า...เข้าศูนย์...
สภาพที่เห็น!...ดูไม่จืด!...สับสน...ครุ่นคิด...จิตกระเจิง! ... ภาวนาพุธโธๆๆ จนเป็น พุดโถ...มันเป็นเช่นนี้แล... เกิดขึ้น...ตั้งอยู่...ดับไป! คิดได้ยังงั้นแล้ว...หาที่ซุกหัวนอนก่อน...นั่งสมาธิ...วิปัสนา!...แล้วข่มตาหลับ! เช้าขึ้นมาฟังข่าวและดูข่าวจากแฟนประจำคุณสรยุทธ ช่อง3...น้ำตาไหล!... คนอื่นเกือบครึ่งประเทศ เดือดร้อนยิ่งกว่าเรา หลายเท่านัก!...นั่นคือที่มาว่า...
: ทำไมผมไม่เคยบอกใครๆว่า FARA จมน้ำ? : ทำไมผมไม่บอกแม้เพื่อนชื่อ James และ Doris จากสิงคโปร์ที่จะมาอยู่กับเรา 2 อาทิตย์ ในวันที่ 19 ตุลาคม ? : ผมไม่ได้ขอแม้กระทั่งการผลัดผ่อนหนี้สิน...
เพราะคิดว่าน่าจะฟื้นฟูได้โดยเร็ว...แต่เปล่า...อาการหนักขึ้น!
FARA หนักก็หนักอยู่ และคงไม่หนักเท่าชาวบ้าน... คิดอย่างนั้นก้ก้มหน้าก้มตา แก้ปัญหาอย่างมีสติ โดยมีครอบครัวFARAที่ช่วยกันอย่างหนักหน่วง ใกล้ชิด ตลอดเวลา.
เหมือนฟ้าประทาน!...บ่ายวันที่ 10 ตุลาคม 2554 ทันตแพทย์วิวัฒน์ ฉัตรวงศ์วาน ผู้บัญชาการแผนฉุกเฉินคนที่1 ของ โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา โทรศัพท์มาถามสถานะการกับ อ.ต๋อย จึงทราบว่า FARA สถานะการณ์เลวร้าย... หมอตงที่ทุกคนรัก ตอบทันทีว่าจะดิ่งจากโคราชมาหาอาจารย์เดี๋ยวนี้...! ผมรับทราบ...น้ำตาคลอเบ้า ล้นท่วมใจ!...ซึ้งใจจริงๆ! เหมือนปาฏิหารย์!...1ทุ่มตรง หมอตงมาถึงพร้อมต้น และตั้ม...ระดับน้ำล้นเอ่อขึ้นมาอีก ทั้งๆที่เราทำพนังกั้นน้ำ ไว้แล้วระดับหนึ่ง ซึ่งสูงกว่าการท่วมครั้งแรก กว่าครึ่งเมตร... ไม่น่าเชื่อ...น้ำล้น...จนเราต้องกระวีกระวาดอุดช่อง อุดรู และยกของให้สูงกว่าเดิมอย่างฉุกระหุก...
ผมนอนไม่หลับทั้งคืน!...ห่วงพนังแตก...คิดหาทางออกไม่ค่อยเจอและตื่นเต้น...ตื้นตัน ที่ทราบจากหมอตงว่า... ตีห้า ทีมERTโคราชกว่า10คนจะออกจากโรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา พร้อมเครื่องสูบน้ำ อาหาร และหัวใจ มาช่วย FARA...
ทันเวลาจริงๆ...น้ำล้นเอ่อสูงขึ้นเรื่อยๆจนน่ากลัว... ERT รพ.มหาราชโคราชช่วยสยบลงได้จนหมดห่วง... น้ำใจครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก...ขอจดจำไปตลอดชีวิต!
ERTหลายๆโรงพยาบาลและแม้เพื่อนจากต่างประเทศ เริ่มรู้...ถามว่าจะขอช่วยFARA ทำยังไง?... ขอบอกว่า...ช่วยคนอื่นๆที่ลำบากกว่าเราก่อน...แล้วจึงค่อยหันมามองเรา! วันนี้ FARA พร้อมรับความช่วยเหลือ เพราะสุดสุดแล้วที่..
บัญชีออมทรัพย์ ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาถนนเชิดวุฒากาศ ชื่อบัญชี สมาคมการดับเพลิงและช่วยชีวิต เลขที่ 1052167121
ขอสิ่งศักดิ์สิทธ์จงคุ้มครองผองไทยทุกท่าน และกราบขอบพระคุณผู้กรุณาช่วยเหลือ FARA ทุกคน
"ลุงทอม" คณาทัต จันทร์ศิริ 13 ตุลาคม 2554 ศูนย์ฝึกครูกู้ภัย FARA คลอง9 ปทุมธานี www.firefara.org |
|
|
|
17 ตุลาคม 2554 เมื่อ ERT โรงพยาบาลพหลพลพยุหเสนา จังหวัดกาญจนบุรี รู้ข่าวน้ำท่วมศูนย์ฝึกครูกู้ภัย FARA คลองเก้า หนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ทุกคนต่างรีบบรรจุทรายเพื่อมอบให้ FARA กว่า 1000 ถุง โดยขนส่งไปให้ถึงที่พร้อมของกินของใช้และ เงิน...อ.คณาทัต และชาว FARA ซาบซึ้งอย่างที่สุด 20 ตุลาคม 2554 สถาบันธัญญรักษ์ ส่งคนกว่า 10 คน มาช่วยวางกระสอบทรายของรพ.พหลฯ จนรอบศูนย์ฯ
ขอกราบขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่ง
|
|
|
|
Thanks a million!
You guys really are generously metta with sincere loving kindness to FARA and myself that I have become speechless.
Thats why I havent mentioned our flooding at FARA to you guys before not even my good friends, James and Doris from Singapore who will be staying with us on 19 October 2011. Needless to say, I did not ask for a favor not even to postpone our monthly dues thinking that it will be eventually rehabitated soon.
But in contrast, worst comes to worst that FARA though not seriously troubled as other people I had to try best to solve the problems mindfully along with a warm spiritual support of FARA family who have continuously extended their heartfelt helping hands.
With a sudden flashback, in the afternoon of 10 October 2011, A. "Toye" received a phone call enquiry from Dentist Wiwat Chatwongwan (Moh Tong), Incident Commander 1 of Maharaj Nakhon Rachasima Hospital. Without hesitation, our beloved friend has decided upon hearing of our bad situation to immediately come to us for a rescue mission.
I really felt deeply overwhelmed by this act of mercy in tears.
As if its a miracle, 7 oclock sharp, Moh Tong has arrived with "Ton" and "Tum" while the overflow of water level was a bit higher against our man-made dyke at a certain level which was over half inch higher than the first flooding. Water kept flowing in while we were trying best to block all holes and lift up stuffs higher in such confusion. Of course, sleep was out of question, a nightmarish event of broken dykes without a possible way out yet in excitement and was inexpressibly moved hearing from Moh Tong that at 5 am an ERT team of 15 from Maharaj Nakhon Rachasima Hospital will leave there well-equipped with water pump, foodstuffs and good hearts to rescue FARA.
Luckily and timely, the alarming rising water was defeated by the capable good hands of ERT team from Maharaj Korat team.
This memorable generous spirit is so great to last indefinitely.
|